พูดไปแล้วผมน่าจะบ้าจริงๆ ใช่มั้ย?? บากบั่นมาก็ไม่รู้เท่าไหร่ เหนื่อยแค่ไหนผมก็อดทนสู่ เพื่อฝัน... มันไปไม่ถึงจุดฝันเลยสักครา... มันไม่ได้ค้างไม่ได้คา แต่มันไม่ใช่...ผมจึงเลือกที่จะไม่ทำ!
ผมบอกตัวเองเสมอว่า ผมต้องไม่หยุดที่จะคิด แล้วลงมือทำอย่างจริงจัง แต่มันต้องมีกำหนดเวลาในงานที่เราลงมือทำ หากให้เวลาไปแล้วค่อนชีวิต ผลลัพท์กลับไม่ใช่ แล้วจะรอทำอยู่ทำไม?? นั่นคือคำถามที่คราใจอยู่เสมอ
ผมรับไม่ได้กับการชักชวนใครต่อใครที่มีเป้าหมายชีวิตเด่นชัด มาทำอะไรสักอย่างที่มันตอบ มันบอกเราไม่ได้ว่า เมื่อไหร่เราจะสามารถอยู่ยั่งยืนยง... การจูงใจคนเป็นเรื่องง่าย แต่ต้องพูดความจริง...เหนื่อยน่ะหากต้องวาดฝันของเราให้ใครต่อใครเชื่อ ผมจึงต้องเลือกลงมือทำด้วยตัวเองให้มันรู้ก่อนว่า ผมทำได้...ในเมื่อผมทำได้ มีเหตุผลอันใดที่คุณ...คุณ...และคุณจะทำไม่ได้???
ณ วันนี้ผมตอบทุกคนได้แล้วว่า ผมทำได้ และผมได้รับในสิ่งที่ผมนำเสนอไปทั้งหมด...ผมไม่สามารถจูงใจให้คุณหลง...เชื่อได้ นอกจาก ยืนยันด้วยเอกสารว่า "หารายได้บนอินเทอร์เน็ตไม่ยาก แต่มันยากตรงที่คุณตั้งใจทำหรือไม่??" ต่างหากล่ะ ที่ตรงนี้คืองานของผม http://systemno1963.blogspot.com/
วันเสาร์ที่ 17, 05, 2008
0 comments:
Post a Comment